Samenvatting
Beschrijving
āAanvankelijk zat Ahmed in een gevangenistoren in het centrum van Damascus. Daar werd op een dag een man geslagen, zo hard dat hij schreeuwde of hij levend gevild werd. Asma was net drie geworden, ze stapte met haar kleine beentjes voor Hala uit, keek over de reling naar beneden maar zei niets.ā Een halfjaar woont Lieve Joris in een volkswijk in Damascus en deelt er het leven van haar vriendin Hala. Nadat haar man Ahmed om politieke redenen in de gevangenis belandt, maakt Hala kennis met de grimmige wetten van het Assad-regime
Over de auteur
Lieve Joris (Neerpelt, BelgiĆ«) is internationaal bekend als schrijfster van non-fictie boeken over de Arabische wereld, Afrika, Oost-Europa en China. BelgiĆ«'s vroegere kolonie Congo, waar haar grootoom missionaris was, is een terugkerend thema in haar oeuvre. In āTerug naar Congoā (1987), āDans van de luipaardā (2001) en āHet uur van de rebellenā (2006) pleegt zij āliteraire vivisectie op de geschiedenisā, zoals Maarten Asscher het in Ons Erfdeel noemde. āDe hoogvlaktesā (2008), waarin zij een voettocht door de onherbergzame heuvels van Zuid-Kivu beschrijft, is haar voorlopige afscheid van Congo.
Naast Afrika heeft de Arabische wereld altijd een grote aantrekkingskracht op haar uitgeoefend, getuige haar debuut āDe Golfā (1986), het boekenweekessay āEen kamer in Cairoā( 1991) en āDe poorten van Damascusā (1993), over haar vriendschap met de Syrische Hala.
In de verhalenbundel āMijn Afrikaanse telefooncelā (2010) komen Afrika, het Midden-Oosten en Oost-Europa samen.
Voor āOp de vleugels van de draakā dook zij onder in de wereld van Afrikanen en Chinezen die als kleine visjes achter de grote handelscontracten elkaars territorium binnenzwemmen.
In āTerug naar Neerpeltā (2018) keert Joris terug naar het Vlaanderen van haar jeugd en naar haar veelbelovende oudste broer Fonny, die gaandeweg ontspoorde.
Dit najaar verschijnt āHildekeā, waarin Joris de blik richt op haar jongere zus, die het downsyndroom had en na de dood van haar ouders onder de hoede kwam van haar broers en zussen. Opgroeien tussen die twee āuitersten van menselijk tekortā in een woelig gezin van negen zijn erg bepalend geweest op haar weg de wereld in.
Jorisā werk werd in acht talen vertaald. Haar boek āDe melancholieke revolutieā (1990) werd bekroond met de HenriĆ«tte Roland Holst-prijs, Mali Blues (1996) met de Cultuurprijs van de Vlaamse gemeenschap en de Franse Prix de lāAstrolabe, āDe hoogvlaktesā (2008) met de Franse Prix Nicolas Bouvier, āOp de vleugels van de draakā met de Bob den Uyl Prijs. Frankrijk benoemde haar in 2010 tot Ridder in de Orde van Kunst en Letteren. In 2014 ontving zij de Spiegelprijs voor haar hele oeuvre. āTerug naar Neerpeltā werd bekroond met de publieksprijs Confituur Boekhandels en genomineerd voor de BookSpot Literatuurprijs Non-fictie.